Dagur 2 á Agile 2008

Value-Stream Mapping með Alan Shalloway

Hóf daginn á þriggja tíma námskeiði hjá Alan. Ansi klár kallinn enda búinn að vera 38 ár í hugbúnaðarbransanum! Alan er mikill áhugamaður um og hvatamaður fyrir Lean hugmyndum og byrjaði raunar á því að kvarta undan því að Agile stefnuyfirlýsingin skuli segja "fólk og samskipti umfram ferli og tól". Ástæðan er sú að hann vill meina að fólk geti ekki virkað almennilega saman án góðra ferla og þykir honum því miður að minna sé gert úr ferlum í textanum. Hvað um það...á þessu 3 tíma námskeiði fórum við djúpt ofan í kortlagningu virðisstrauma. Alan fór ofan í fræðin á bak við aðferðina, tilgang og tók dæmi um niðurstöður slíkrar kortlagningar hjá hans kúnnum. Svona kortlagning hjálpar okkur að sjá heildarflæðið frá því að einhver fær hugmynd þangað til henni hefur verið umbreytt í eitthvað sem gefur fyrirtækinu og kúnnum þess virði. Gerðum æfingu saman í þessu sem var mjög skemmtilegt og áhugavert. Hans reynsla er sú að í allir sem gera þetta fyrir sitt ferli fá eitthvað áhugavert út úr því og sumir sjá allt í einu einhvern stað í ferlinu þar sem gríðarleg sóun eða töf á sér stað. Í æfingunni sem ég gerði með borðfélögum mínum, þar sem einn þeirra leiddi okkur í gegnum hans ferli, sáum við t.d. að bara það að komast frá ákvörðun um nýtt kerfi að fyrsta spretti í þróun þess tekur vanalega um 3 mánuði!!! Í hröðum heimi dagsins í dag eru 3 mánuðir ansi mikið bara til að komast af stað.

Alan sagði svo ýmislegt sem mér þótti áhugavert á námskeiðinu sem ekki endilega er beintengt kortlagningu virðisstrauma (vitna óbeint og þýði eins vel og ég get):

• Toyota gengur alltaf út frá því að þeirra vöruþróunarferli sé það allra besta á hverjum tíma. Þeir segja: "Af hverju skyldi maður gera eitthvað sem maður veit að er EKKI besta leiðin?"
• Að nota lækkun kostnaðar sem leiðarljós í stjórnun er versta stjórnunaraðferð sem til er! Úr því verður vítahringur þar sem gæði, hraði og mórall starfsmanna minnkar stöðugt. Lean leiðin er að þróa allt í hæstu gæðum sem gerir þér kleift að þróa stöðugt hraðar sem lækkar kostnað og eykur tekjur.
• Skilgreining Alans á viðskiptalegu gildi er: 1) Það sem kúnninn vill/þarf og 2) öflun þekkingar á því sem kúnninn vill/þarf.

Politics of Backlog Management með Luke Hohmann

Þetta námskeið byrjaði á því að Luke las upp email sem hann fékk frá Rachel Davies þar sem hún minnti alla námskeiðshaldarana á það að þau námskeið sem sögð voru "workshop" ættu að ganga mest út á samskipti þeirra sem mættu. Að því sögðu bað hann okkur að henda fram hugmyndum um umræðuefni tengd titli námskeiðsins. Ég valdi að fara á borð þar sem umræðuefnið var innri og ytri hagsmunaaðilar og þeirra aðkoma að backloggnum. Mér fannst ekki margt nýtt koma í þeirri umræðu og í minnisbókinni minni eru bara komment sem komu frá öðrum borðum í kringum mig:

• Eitt borðið ræddi það hvort gegnsæinu inn í ferlið þyrfti að vera stillt í hóf eftir aðstæðum og voru menn mjög á skiptum skoðunum. Þeir sem vildu "ritskoðun" vildu hana vegna þess að sumir settu persónulega vegferð fram fyrir viðskiptahagsmuni eða vegna þess að of miklar upplýsingar gætu leitt til rangrar forgangsröðunar. Aðrir, eins og ég, vildu meina að í tiltölulega þroskuðu umhverfi ætti að gera tilraunir með öll gögn en það sem helst skipti máli væri að gögnin væru í réttu samhengi fyrir viðkomandi.
• Annað borð fjallaði um hvernig of mikil áhersla á skammtímamarkmið kæmi niður á langtímamarkmiðum fyrirtækis og hvernig mögulega væri hægt að eiga við það. Ráðin voru t.d. að gera vörueigendum grein fyrir neikvæðum áhrifum "legacy code"; að segja kúnnum sem senda inn beiðnir um nýja virkni eða villulagfæringar hvað þú ætlir að gera OG hvað þú ætlir ekki að gera; að sjá til þess að stórar tækni- eða hönnunarbreytingar í kerfinu komist inn á vöruvegvísinn (e. product roadmap).

A Framework For Agile Leadership með Todd Little og Pollyanna Pixton

Ágætisfyrirlestur um hlutverk leiðtoga og nokkur ákvörðunartól sem þeir geta nýtt sér. Til að leiða fyrirtæki, deild eða teymi byrjar allt á því að vinna með fólkinu til að finna sameiginlegan tilgang þeirra allra. Módelið sem þau Little og Pixton fóru í gegnum er eftirfarandi:

• Gerið ráð fyrir breytingum
• Ýtið undir þróun nýrra hugmynda
• Ýtið undir samvinnu
• Fólk á sína vinnu
• Vertu áhrifavaldur

Ætla nú ekki að fara í smáatriðum í gegnum fyrirlesturinn en það sem mér þótti einna áhugaverðast var ákvörðunarmódel sem þau kynntu sem hægt er að nýta til að taka ákvarðanir um hvar á að eyða peningum og orku fyrirtækis. Með því hafa mörg fyrirtæki komist að því að þau eru að eyða hlutfallslega allt of miklum peningum í verkefni sem ekki hafa neitt með aðaltilgang fyrirtækisins að gera. Yfirleitt eru fyrirtæki aðeins með 1-3 vörur/þjónustu sem aðskilur þau frá öðrum fyrirtækjum. Sem dæmi út í loftið, ef Apple eyddi svipað mikið í rafræna skjalageymslukerfið sitt innanhúss og í þróun IPhone-sins þá er það augljóst að aðeins annað þessara verkefna er til þess fallið að hjálpa Apple til að ná aðalmarkmiði sínu og skilja sig frá samkeppnisaðilum. Þrátt fyrir þetta eru mörg fyrirtæki að stressa sig á því að vera með það besta á öllum sviðum án tillits til hvar sú fjárfesting staðsetur þau á markaði. Hér er mynd af módelinu:

Þannig að í "Differentiating" kassanum er aldrei meira en 1-3 verkefni í gangi þar sem miklir peningar og orka fer iðulega í að aðskilja sig frá öðrum á markaði. Það að rukka kúnnana sína er í "Parity", þ.e. við þurfum að geta rukkað kúnnana okkar en enginn af þeim myndi verða rosalega spenntur ef þú segðir þeim að þú værir með besta rafræna rukkunarkerfi í heimi! Eða rafræna skjalavinnslukerfi! Ekki nema þú sért í rukkunar- eða skjalavinnslubransanum.

17.08.2008 | Comments [2]
Flokkur: Agile 2008
Höfundur: Daði Ingólfsson