The Decline and Fall of Agile

James Shore posted an excellent blog entry titled The Decline and Fall of Agile about what he's seeing happening with many Scrum teams, provoking a myriad of responses all over the agile blogosphere.

A few of the posts:

Robert C. Martin (Uncle Bob)

InfoQ

Jeremy Miller:

In my opinion, Scrum is a kind scaffolding around the team where value is actually created, used to construct the real process, one improvement at at time. And, if you know where you can go, those improvements should lead more or less towards XP engineering practices. The reality is that Scrum is a lot easier to sell than XP in its entirety, especially when it comes to getting people to rally around a process change to begin with. XP, on the other hand, with its 12 practices, can be mind boggling to start with if you don't have a coach who really knows the drills.

People, knowing only Scrum without the technical practices to make shorter cycles work in the long run, are going to get into trouble. It's as simple as that. Of course not everybody is going to be equally good at it, but awareness is a key element. If not believing something is possible makes sure it won't happen then not knowing about a possibility is an even better way to ensure it never happens. So introducing Scrum as a complete package into a company without at least ensuring awareness of the technical practices, is a risky practice IMHO.

We are fully aware of these risks here at Sprettur, and are ready to provide training in the engineering practices talked about in these posts. Contact us for details.

17.11.2008 | Comments [5]
Flokkur: Agile | Scrum | Sprettur | Stjórnun | Tækni | XP
Höfundur: Guðlaugur Stefán Egilsson

Að koma hlutum í verk

Verandi með nokkra hatta á höfðinu þessa dagana, svo sem "eiginmaður" og faðir, húseigandi, kennari við HR, fjármálastjóri Spretts, verktaki hjá Símanum og wanna-be hlaupari, og með nokkuð mikið að gera, þá var ég kominn í stöðu sem kallast "thrashing" á tölvumáli. Thrashing er það ástand sem örgjörvar lenda í þegar nýting þeirra nálgast 100% í fjölvinnsluumhverfi, þ.e. að  undir vissum kringumstæðum þá fer meiri tími/orka í að skipta um verk heldur en í að vinna þau.

Hausinn á mér rúmaði ekki lengur neitt nema hluti sem ég þurfti að gera, og verulega stór hluti af minni orku og athygli fór í að skipta um verk, og of lítill í að hugsa um hvernig væri best að gera þau. Ekki lengur.

Ég "las" núna nýlega bók með því ágæta nafni "Getting Things Done" eftir David Allen, þ.e. ég hlustaði á hana sem hljóðbók, og ég verð að segja að þetta er einhver praktískasta bók sem ég hef lesið í seinni tíð.

Nokkrar öflugar hugmyndir úr bókinni:

 - Það að skrifa ekki niður það sem menn hafa í huga að koma í verk er eins og að halda öllu í RAM á tölvu. RAM er ekki hentugt sem geymslumiðill til lengri tíma. Vel skipulagt "todo" kerfi er eins og harður diskur sem losar vinnsluminni til að vinna að mikilvægari hlutum.
 - 2 mínútna reglan: Ef þú telur að taki minna en 2 mínutur að bregðast við áreiti (tölvupósti, hugmynd sem þú fékkst, bréf inn um bréfalúguna), þá skal gera það strax. Annars má íhuga að fresta því. 2 mínútur er u.þ.b. þröskuldurinn þar sem fer að verða dýrara að halda utan um verkið en að framkvæma það strax.
 - Skipuleggja innbox alls staðar þar sem áreiti á sér stað, minnisbók á ferðinni, á skrifstofunni og á tölvunni, og hafa nákvæmlega eitt skipulagt kerfi þar sem maður flokkar inn atriði til að gera úr ÖLLUM innboxum.

Ég er kominn af stað að útfæra þetta kerfi, og finn greinilegan mun nú þegar á öllu vinnulagi hjá mér. Ég mæli því eindregið með þessari bók við alla þá sem hafa áhuga á að koma hlutum í verk. Til að auka skilvirkni í því sem menn eru að gera þá er þetta stórgóð bók.

Það er samt gott að hafa í huga að aukin skilvirkni (efficiency) er ekki endilega ávísun á meiri/betri áhrif (effectiveness)...

07.10.2008 | Comments [4]
Flokkur: Bækur | Sprettur | Stjórnun
Höfundur: Guðlaugur Stefán Egilsson

Agile 2008 - The Wisdom of Crowds

Opnunarræða Agile 2008 var haldin af James Surowiki, höfundi "The Wisdom of Crowds". Eins og titillinn gefur til kynna, þá fjallaði hún um visku hópa, og getu þeirra til að leysa verkefni betur en færustu sérfræðingar í mörgum tilfellum. Hann fjallaði nokkuð um hvaða samsetning af hópum væri til þess fallin að taka góðar ákvarðanir, og hvers konar umhverfi þyrfti að vera til staðar til að styðja við slíka ferla.

Einna áhugaverðast fannst mér er að fyrirtæki eru farin að beita þessu til að leysa vandamál, og ein aðferð sem hann nefndi til þess voru svokallaðir "spámarkaðir", eða "prediction markets". Í þessu tilfelli er verið að nýta þá staðreynd að bestu formlegu aðferðir til að gera spádóm um atburð í framtíðinni, eru ekki jafn góðar og meðaltal ágiskana tiltölulega upplýsts hóps. Sem dæmi um notkun, er að spá fyrir um hvenær ákveðin vara í þróun verður tilbúin til sölu.

Einnig ræddi hann um gagnstætt fyrirbrigði, sem er þegar hópur af greindum einstaklingum geta tekið heimskulegri ákvörðun heldur en nokkur einn þeirra væri fær um sem einstaklingur. "Því meira sem þeir tala, því heimskari verða þeir". Sem dæmi um þetta talaði hann um innrásina í Svínaflóa, sem eftir á séð var heimskuleg ákvörðun í alla staði samkvæmt niðurstöðu opinberrar skoðunar á atburðarásinni sem hrinti því af stað. Undirliggjandi vandamál í þessu tilfelli er að allir aðilar sem koma að ákvörðunni eru búnir að ákveða fyrirfram hver niðurstaðan á að vera (það er, innrás skal gerð á Kúbu). Ráðið sem Surowiki gaf til að verjast þessu er að ef menn komast of fljótt að samkomulagi á fundi, þá eru menn að missa af einhverju mikilvægu, og ættu að fresta ákvörðun þar til einhver kemst að því hvað það er. Önnur leið til að orða þetta, er að til að taka góða ákvörðun, þá þarf að takast á um hlutina málefnalega. Þar getur komið að haldi að menn spili hlutverkið "lögfræðingur djöfsa" (devil's advocate) reglulega, svo lengi sem það er ekki alltaf sami aðilinn...

14.08.2008 | Comments [0]
Flokkur: Agile 2008 | Sprettur | Stjórnun
Höfundur: Guðlaugur Stefán Egilsson

Sprettur eftir Hannes Hafstein

Ég berst á fáki fráum
fram um veg.
Mót fjallahlíðum háum
hleypi ég.
Og golan kyssir kinn.
Og á harða, harða spretti
hendist áfram klárinn minn.

Það er sem fjöllin fljúgi
móti mér;
sem kólfur loftið kljúfi
klárinn fer,
og lund mín er svo létt,
eins og gæti ég gjörvalt lífið
geysað fram í einum sprett.

Hve fjör í æðar færist
fáknum með!
Hve hjartað léttar hrærist!
Hlær við geð,
að finna fjörtök stinn!
Þú ert mesti gæðagammur,
góði Léttir, klárinn minn!

Hve hátt hann lyftir hnakka,
hvessir brá,
og hringar hreykinn makka.
Horfið á!
Sko, faxið flaxast til!
Grundin undir syngur söngva
slétt við Léttis hófaspil.

En læg nú sprettinn, Léttir,
líttu á,
við eigum brekku eftir,
hún er há.
Nú ægjum við fyrst ögn
áður söng og hófa hljóði
förum rjúfa fjallaþögn.

06.07.2008 | Comments [3]
Flokkur: Sprettur
Höfundur: Pétur Orri Sæmundsen